Jeff Mills, motor Detroit tehna!

Jeff Mills-a ne treba predstavljati posebno, svako ko iole nešto zna o elektronskoj muzici čuo je za ovog velikana detroitskog techna. On je definitivno jedna od najvećih planetarnih zvezda techna, heroj mega rejvova i three-deck mixa na šta mnoge asocira. Kada spomenemo njegovo ime ne smemo zaboraviti da je takodje za tehno muziku stvorio legendarne i ključne singlove kao što su ,,Sonic Destroyer“ i ,,The Bells“. Ipak Jeff Mills je mnogo komplikovaniji nego što se čini na prvi pogled, on poseduje izuzetnu umetničku ambiciju i visoku muzičku inteligenciju koja ga nosi daleko u buducnost, davajuci mu viziju elektronske muzike.

 

Jeff Mills je rodjen juna 1963. godine u Detroitu (istorijski glavni grad današnjeg tehna), pripada istoj generaciji kao i pioniri house i techno muzike poput Juan Atkins-a (1962.) , Derrick May-a (1963.) i Kevin Saunderson-a (1964.). Njegova karijera počela je u njegovom rodnom gradu Detroitu gde je puštao muziku na lokalnim radio stanicama WDRQ i WJLB kao radijski DJ. U to vreme sa šest emisija nedeljno mladi Jeff ( u ovom periodu imao je manje od 20 godina) bio je prepoznat kao talentovani dj i ubrzo je dobio prepoznatljiv nadimak koji koji mu odaje počast kroz čitavu karijeru ,,The Wizard“. U to vreme, na početku svoje karijere zadovoljno je puštao new wave, electro pop, prvi detroitski techno i čikaški house. Medjutim, Jeff se bavio samo dj-ingom sve do 1988. kada je uplovio u producentske vode, ovaj period u njegovom životu počinje saradnjom sa radijskim dj-em Tony Srock-om (Anthony Srock a.k.a. Astrock) sa kojim zajednički formira The Final Cut. The Final Cut je predstavljao medjunarodnu underground enigmu elektronske muzike koja je počela sa radom kasnih 80-tih godina na detroitskoj underground sceni. Traka koja ih je probila bila je ,,Take me away“, koju su izdali baš u trenutku kada je prvi talas detroitske techno muzike doživeo uspeh. Zvuk je predstavljao mešavinu housa i techna, agresivana, vedra traka koja je pokazala Astrock-u sposobnost dj-eva da apsorbuju različite žanrove i stvore najbolje od njih. Ovo saznanje ga je uvelo u producentske vode.
Tokom 1990. godine, posle nedugog zadržavanja na ovom projektu, napušta The Final Cut zbog želje za samostalnom karijerom, u minimal technu. Upoznaje Banks-a, jednu od značajnih ličnosti na detroitskoj muzičkoj sceni tog perioda, sa kojim osniva čuveni Underground Resistance.

Underground Resistance je predstavljao muzički kolektiv iz Detroita koji je bio najbolji politički primer modernog detroitskog techna, imali su anti-mainstream strategije. Jeff i Banks su stvorili tada jedan od najpoznatijih tehno kolektiva. Iako je saradnja sa Banksom trajala samo dve godine, ipak su imali dosta vremena da ostave neizbrisive tragove u muzici sa izdanjima koja su bili proizvod raznih eksperimentisanja. Jedne od najpoznatijih traka ovog žanru koje su stvorili ili u saradnji Mills i Banks ili u saradnji i sa Hood-om koji im se nešto kasnije pridružio sa ishodom sjajnih EP- a ,,Waveform“ i ,,Sonic“.

1992. godine Mills se više osamostaljuje i postaje više posvećen svom experimentisanju, za razliku od Banks-a koji je utonuo u političke vode zamenivši Detroit za Nju Jork. Jeff nakon toga osniva label Axis Records i tada počinje njegovo osvajanje globalne tehno scene, zahvaljujući snažnoj muzici i tehnikama mixovanja koje su bile toliko brze koliko i genijalne. Zajedno sa predstavnicima kao sto su Laurent Garnier i Carl Cox, Jeff je pojačao techno tornado, koji je vladao zapadom 90-tih godina. Iako nikada nije prestajao da izdaje minimal, stvarao je dance floor muziku, tako da je njegovo stvaranje variralo mnogo više nego što se na prvi pogled činilo. Tokom specijalnih žurki mixovao je house, funk, soul i apelovao je na one koji su prethodno bili nezadovoljni njegovim brenom, technom. Na cd-u ili limited edition singlovima Jeff-ova muzika je više melodičnija i stvara jedninstvenu atmosferu. Ritam je prigušen, sa basom, tečnim tonovima, zvucima klavijatura kao iz snova, kroz nju je otkrivao drugu stranu svoje ličnosti, koja je svoju inspiraciju crpila daleko izvan klubova. Njegova muzika je čudni i kosmicki jazz, sa simfoničnim i misterioznim motivima filmske muzike.

U kasnijoj karijeri, Jeff kao bivši student arhitekture postaje i filmski kompozitor. Umetničku karijeru usmerava mnogo dalje od samo stvaranja muzike i dj-inga. Više od decenije Jeff je imao veliki broj saradnji u savremenoj umetnosti, kao i veliko interesovanje za film i fotografiju. Potpuno opijen fotografijom 2000. godine počinje da spaja svoje dve ljubavi, muziku i fotografiju kada predstavlja svetu u Centru Pompido (Centre Pompidou) svoj novi soundtrack za film Metropolis, Fric Lang-a. Par godina kasnije Jeff Mills publici predstavlja dvd ,,Exhibitionist“ koji prikazuje dj setove koji su snimani iz najrazličitijih kadrova. U isto vreme stekao je i novu alatku DVJ-X, koja mu je omogućila da kontroliše i zvuk i sliku, utirući mu tako put u svet umetnocti gde je pokazao svoje sposobnosti vrsnog vj-a.

2005. godine oprobava se u jednom sasvim novom aspektu, stvara soundtrack za nemi film ,,Three Ages“ Buster Keaton-a. Jeff Mills je ovaj period rada nastavio sa saradnjom sa Josephine Baker gde predstavlja dela u Grand Palas-u. Iste godine zajedno sa filharmonijom Montepeljea ( Philharmonic Orchestra of Montpellier) nastupa na dvadesetogodisnjici ukljucivanja Pont du Gard u listu svetske baštine Unesco. Zajedno sa orkestrom izvodio je svoje kompozicije koje su prilagodjene orkestru za ovu priliku. Učestvujući na Sonar festivalu u Barseloni 2008. Jeff Mills u saradnji sa Mad Mike Banks-om izvodi istorijski nastup nazvan X-102, Rediscovers the Rings of Satur, mixovajući video i muziku. Jeff Mills je i danas aktivan učešćem u raznim projektima. Njegova umetnička autentičnost i genijalnost daje nam za pravo da ovog techno pionira nazovemo kompozitorom svoga vremena. On je sastavni deo veličanstvene istorije elektronske muzike kojoj je i te kako dao puno doprinosa.